Zrównoważona gospodarka leśna
Amerykańskie drewno liściaste pochodzi z lasów w USA zarządzanych według zasad długotrwałości. Regularnie przeprowadzana przez amerykańską służbę leśną inwentaryzacja wykazuje, iż zapas drzewostanów liściastych między 1953 i 2007 wzrósł ponad dwukrotnie, z 5,210 milionów m³ do 11,326 milionów m³. Między rokiem 1997 a 2007 odnotowano 15% wzrost w ilości drzewostanów, pomimo dużego zapotrzebowania na drewno liściaste w tym okresie.
Amerykańskie leśnictwo prognozuje do 2030 roku dalszy wzrost ilości zapasu drewna liściastego na poziomie 15 do 20%. Prognoza dla przyrostu drzew liściastych i ich wyrębu na terenie całego USA, jest następująca: do 2050 roku przyrost w dalszym ciągu będzie przekraczać wyrąb.
Wszyscy właściciele lasów w Stanach Zjednoczonych podlegają prawu rządu federalnego USA, które gwarantuje ochronę zagrożonych gatunków. Przepisy, które odnoszą się do aspektów gospodarki leśnej w lasach prywatnych, są w gestii rządów stanowych.
Niezależne badania wskazują, że zagrożenie nielegalnego pochodzenia amerykańskiego drewna liściastego jest minimalne. Dotyczy to również drewna pochodzącego z lasów, gdzie sposób zarządzania doprowadził do wylesienia lub innych zagrożeń dla bioróżnorodności.
-
Jakie istnieją dowody dokumentujące fakt, że amerykańskie lasy liściaste są długotrwałe?
Godne zaufania, obiektywne dowody na zrównoważoną gospodarkę leśną są dostępne z trzech źródeł:
- Krajowy raport o długotrwałych lasach z 2003 roku oraz szkic raportu z 2010 r., przygotowane przez Departament Rolnictwa Stanów Zjednoczonych (USDA), sporządzony w celu wypełnienia zobowiązań Stanów Zjednoczonych nałożonych przez Montréal Process Working Group on Criteria and Indicators for the Conservation and Sustainable Management of Temperate and Boreal Forests.
- Raport RPA (RPA Assessment), czyli inwentaryzacja lasów na całym obszarze USA przeprowadzana co 10 lat, zgodnie z prawem federalnym.
- Niezależne, recenzowane przez ekspertów badanie wykonane w 2008 roku na zlecenie AHEC przez Seneca Creek Associates LLC, pt. „Ocena legalnego wyrębu drewna oraz zrównoważenia eksportu amerykańskiego drewna liściastego”.
- Krajowy raport o długotrwałych lasach z 2003 roku oraz szkic raportu z 2010 r., przygotowane przez Departament Rolnictwa Stanów Zjednoczonych (USDA), sporządzony w celu wypełnienia zobowiązań Stanów Zjednoczonych nałożonych przez Montréal Process Working Group on Criteria and Indicators for the Conservation and Sustainable Management of Temperate and Boreal Forests.
-
Skąd pochodzi amerykańskie drewno liściaste?
Drewno liściaste stanowi główny element amerykańskiej branży leśnictwa i produkcji drzewnej. Gatunki liściaste stanowią 43% drzewostanu Stanów Zjednoczonych (drzewa iglaste to pozostałe 57%). Około 25% (60 milionów m3) ogólnej rocznej produkcji tarcicy, sklejek i forniru (250 milionów m3) wytwarzanych jest z drewna liściastego, co sprawia, że USA jest największym producentem drewna liściastego na świecie. Lasy liściaste najbardziej rozwijają się we wschodnich stanach, ciągnąc się od północno-wschodniej części aż do południowego wybrzeża i części zachodniej, aż za rzekę Mississippi. Powierzchnia ta pokryta jest zarówno lasami mieszanymi (iglasto-liściastymi), jak i wyłącznie liściastymi. We wschodnich stanach najbardziej rozpowszechniony jest dąb czerwony oraz biały, przed klonem miękkim i twardym, tulipanowcem, orzesznikiem, ambrowcem oraz jesionem. Kolejne mniejsze połacie lasów liściastych znajdują się w stanach Oregon i Waszyngton, na północno-zachodnim wybrzeżu Pacyfiku, gdzie króluje olcha amerykańska, jako gatunek najbardziej komercyjny.
-
Do kogo należą amerykańskie lasy liściaste?
Tylko ok. 20% obszarów leśnych i 30% zasobów drewna liściastego w stanach zajmujących się produkcja drewna jest własnością federalnego, stanowego bądź lokalnego rządu. Pozostałe prawie 80% obszarów leśnych oraz 70% zasobów drewna liściastego należy do prywatnych właścicieli. Około 4 miliony osób i innych podmiotów prywatnych ma na własność 110 milionów hektarów lasów liściastych oraz sosnowo-dębowych. Ten prywatny teren można podzielić na dwie, obszerne grupy:
- Niekorporacyjna: lasy należące głównie do rodzin, które prowadzą wyrąb nieregularnie lub okresowo. Są to zazwyczaj małe przedsiębiorstwa, posiadające średnio mniej niż 16 hektarów. Z ogółu drewna dostarczanego od właścicieli prywatnych w USA, 83% pochodzi z niekorporacyjnych, prywatnych, rodzinnych interesów.
- Korporacyjna: typowe, stosunkowo duże obszary będące własnością organizacji produkujących drewno
-
Jak zarządzane są amerykańskie lasy liściaste?
Amerykańskie drewno liściaste pochodzi z naturalnie zarządzanych lasów o wysokiej bioróżnorodności, zapewniających schronienie wielu gatunkom oraz wysoce odpornych na pożary i szkodniki. Płodne gleby lasów oraz sprzyjające warunki wzrostu w Stanach Zjednoczonych przyczyniają się do efektywnej odnowy lasów poprzez naturalną regenerację. Wybiórczy wyrąb polegający na usunięciu pojedynczych lub małych grup drzew jest typowy dla amerykańskich lasów liściastych.
-
Jakie są ramy prawne dla amerykańskich lasów liściastych?
W Stanach Zjednoczonych funkcjonują skuteczne i w pełni obowiązujące ramy prawne dotyczące zrównoważonej gospodarki leśnej. Odpowiedzialność za regulacje prawne jest rozdzielona pomiędzy jednostki na wszystkich szczeblach: federalnym, stanowym, a także w niektórych przypadkach na szczeblu lokalnym czy municypalnym. Rząd federalny nakłada ogólne ustawodawstwo dotyczące ochrony środowiska na wszystkie obszary leśne. Ustawa o Gatunkach Zagrożonych z 1972 r. (The Endangered Species Act) chroni te gatunki. Ustawa o Czystych Wodach z 1972 r. (Clean Water Act) nakładała na stany, w których produkowane jest drewno, wymóg rozwoju i wprowadzenia „Najlepszych praktyk zarządzania” (Best Management Practices - BMPs) procesami leśnymi w celu zminimalizowania zanieczyszczania wody. Stany posiadają własne agencje rządowe odpowiedzialne za administrację leśną, a ich rola i możliwości zależą od polityki leśnej danego stanu. Niektóre stany wprowadziły wyczerpujące Ustawy o leśnictwie (Forest Practices Acts), nakładając obowiązek stosowania norm leśnictwa obowiązujących w stanie na wszystkich obszarach leśnych. Inne stany polegają na nieobowiązkowych programach, proponując ulgi podatkowe, podział kosztów oraz doradztwo w celu zachęty do dobrowolnego stosowania norm wyznaczonych przez rząd. Bardziej szczegółowa dyskusja na temat ram prawnych dotyczących gospodarki leśnej w USA zamieszczona jest w artykule „U.S. Forestry - A model for the world”.
-
Czy wycinka amerykańskich drzew liściastych stanowi zagrożenie dla bioróżnorodności?
Nie. Raport RPA przeprowadzony przez USDA w 2000 roku potwierdza, że amerykańskie lasy liściaste nie tylko zwiększają swe rozmiary i objętość tarcicy, ale również udowadnia, że obecne praktyki zarządzania lasami ulepszają stan i różnorodność lasów. Badanie Seneca Creek z 2008 roku dowodzi, że prawie nie istnieje zagrożenie pochodzenia amerykańskiego drewna liściastego z: gatunków modyfikowanych genetycznie; z lasu, gdzie zasady ochrony gatunku są lekceważone przez techniki zarządzania lub z lasów, które zostały przebranżowione na plantacje lub wykorzystane do celów niezwiązanych z leśnictwem.
Zrównoważone użycie amerykańskiego drewna liściastego może w rezultacie prowadzić do ochrony bioróżnorodności. Zapotrzebowanie na to drewno stało się ekonomicznym bodźcem dla właścicieli ziemi w USA do zarządzania i ochrony naturalnych lasów w celu długotrwałej dostawy cennego drewna liściastego o dekoracyjnych atrybutach zamiast użycia tych obszarów w innych celach ekonomicznych, jak rolnictwo czy plantacje drzew szybkorosnących.
Amerykańskie lasy liściaste maja w ofercie więcej gatunków drzew niż wszystkie inne zasoby leśne w strefie umiarkowanej. W przeciwieństwie do lasów europejskich i azjatyckich, które zdominowane są przez buk i dąb, amerykańskie lasy mogą dostarczyć ponad 20 gatunków w ilościach wystarczających do komercyjnego stosowania. AHEC wspiera zachowanie tej różnorodności poprzez promocję wszystkich gatunków zamiast skupiania się na najbardziej cennych gatunkach pod względem komercyjnym. -
Czy wycinka amerykańskich drzew liściastych łamie prawa człowieka lub obywatela?
Nie. Badania przeprowadzone w 2008 roku przez Seneca Creek potwierdzają, że metody pozyskiwania amerykańskiego drewna liściastego nie są sprzeczne z prawami zwyczajowymi czy obywatelskimi. Badanie podaje, że prawa i kodeksy federalne oraz stanowe zakazują pracy wykonywanej przez nieletnich i są zgodne z Fundamentalnymi zasadami i prawem pracy ILO (ILO Fundamental Principles and Rights). Ponadto, w USA funkcjonują procedury mające na celu rozwiązanie konfliktów o istotnym znaczeniu dla zwyczajowych praw, jak prawo użytkowania, interes kulturowy czy tradycyjna tożsamość kulturowa.
Funkcjonują też sprawiedliwe procedury i mechanizmy pozwalające plemionom rdzennie amerykańskim, tak jak każdemu obywatelowi prywatnemu, zajmować się niezgodą lub konfliktami w związku z decyzjami wpływającymi na zasoby naturalne lub lasy. Lasy Krajowe w USA mają jasno i szczegółowo wytyczone zasady postępowania w związku ze sprzedażą drewna, łącznie z konsultacją ze wszystkimi społecznościami potencjalnie dotkniętymi, społecznościami plemiennymi oraz innymi cywilnymi społecznościami. W przypadku konfliktu dotyczącego sprzedaży, procedury apelacyjne są równie klarowne i dostępne dla wszystkich stron sporu.
